(منتشر شده در واشنگتن پست، ۲۶ اکتبر ۲۰۰۷)
ايران و جهان غرب به روابطی دوستانه و صلح آميز احتياج دارند. اما اينک ، بيش از هميشه ، خطر جنگ همه را تهديد می کند.برای ممانعت از جنگ ، کارهايی بايد صورت پذيرد.صلح محصول دموکراسی است.نظام های خودکامه پنهان کار و غير قابل اعتمادند. مردم ايران خواهان يک نظام دموکراتيک سکولار ملتزم به آزادی و حقوق بشر هستند. اگر در ايران رژيم دموکراتی مستقر بود، جهان غرب ديگر دليلی برای هراس از دولت ايران نداشت. رژيم بنيادگرای حاکم بر ايران ، رژيمی خطرناک است ، ولی خطر آن برای مردم ايران است ، نه امريکا. ما به آزادی و دموکراسی و صلح نياز داريم ، نه زيستن در شرايط جنگی و انتظار کشيدن موشک های ويرانگر آمريکايی.
Archive for اکتبر, 2007
طرح مسأله: براي رهايي مردم ايران از سلطه ي خودکامگي، مدل هاي متفاوتي طرح شده است. برخي از اين مدل ها بدين قرار است. الف- مدل دکتر علي شريعتي. ب- مدل مشروطه خواهي سعيد حجاريان. ج- مدل جمهوري خواهي آنچنان که من مي فهمم و در مانيفست جمهوري خواهي شرح داده ام. د- مدل فرا خوان سکوت احمد زيد آبادي. مدل هاي اول و دوم و سوم، به عمل فرا مي خوانند و رهايي را وظيفه ي ايرانيان مي دانند. مدل چهارم، از عمل و نظر گذشته، همگان را به سکوت و خاموشي فرا مي خواند.
ادامه مطلب ‘از وداع با عمل تا وداع با نظر’
مدیر مسئول محترم روزنامه اعتماد
در مورخ ۴مهر ماه ۱۳۸۶آن روزنامه محترم مصاحبه ای با مهندس عزت الله سحابی ترتیب داده بود که در بخشی از آن سخنانی در باره من اظهار فرموده بودند. خواهشمند است مطابق قانون مطبوعات، پاسخ بنده به فرمایشات مهندس سحابی را در اولین شماره آن روزنامه منتشر نمائید
رونوشت جهت انتشار : سایت نوروز، سایت امروز ، سایت ملی – مذهبی ها( به دلیل انتشار متن مصاحبه )
جناب آقای مهندس عزت الله سحابی در مصاحبه با روزنامه اعتماد (چهرشنبه ۴مهر ۱۳۸۶) فرموده اند:
” شکست هاي مکرر، احساس نااميدي را در آحاد جامعه القا مي کند، حتي به روشنفکران. اما روشنفکراني که حدود ۵۰ سال سابقه فعاليت دارند، شاه را ديده اند، انقلاب ۵۷ را ديده اند، سال هاي ۶۰ را ديده اند، نبايد در مقابل حوادث بلرزند. به عنوان مثال رهبران جريان اصلاح طلب، نهايتاً بين ۵۰ تا ۵۵ سال سن دارند. موفقيت هاي اوليه خيلي آنها را داغ کرده بود و شاد شده بودند. البته پيروزي بزرگي هم براي اصلاح طلب ها بود. به خاطر دارم در سال ۷۸، ميزگردي در حسينيه ارشاد با حضور عباس عبدي، اکبر گنجي و آقاي مرعشي و بنده برگزار شد. آقاي گنجي در آن ميزگرد خيلي زود داغ شده بود. من منظورم اين نيست که آقاي گنجي امروز از اصول خود عدول کرده بلکه منظورم اين است که جوان بودن آنها و نيز فقدان تجربه هاي عميق سياسي، آنان را زود دچار سرخوردگي مي کند و ديديد که برخي از آنان چگونه از صحنه مبارزه ملي کنار رفتند. آقاي گنجي و افشاري به راحتي از صحنه مبارزه ملي کنار رفتند و دخالت خارجي را يک راه حل جدي مي دانند، در حالي که يک مبارز باتجربه ملي به سادگي به اين نتيجه نمي رسد.”
ادامه مطلب ‘رمضان ، مبارزه ملی و مداخله ی خارجی’

